^Back To Top

  • OsteoPorosis ?

    โรคกระดูกพรุน (OsteoPorosis) คืออะไร ? โรคกระดูกพรุนคือโรคของกระดูกที่มีคุณลักษณะสำคัญสองประการคือมีมวลกระดูกลดลงและมีโครงสร้างทางจุลภาคภายในของเนื้อเยื่อกระดูกเสื่อมสลายลง ยังผลให้กระดูกมีความเปราะเพิ่มขึ้นและทำให้เกิดกระดูกหักได้ง่าย

  • กิจกรรมในโครงการ

    กิจกรรมที่ผ่านมาของกลุ่มศึกษาวิจัยโรคกระดูกพรุน มีทั้งออกหน่วยให้บริการตรวจมวลกระดูกสำหรับผู้สูงอายุและให้บริการตรวจมวลกระดูกตามหน่วยงานราชการต่างๆที่สนใจ.

  • เอกสารเกี่ยวกับโรคกระดูกพรุน

    เอกสารเกี่ยวกับโรคกระดูกพรุน

กลุ่มศึกษาวิจัยโรคกระดูกพรุน คณะแพทยศาตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

สำหรับสมาชิก

ออนไลน์ขณะนี้

มี 12 ผู้มาเยือน และ ไม่มีสมาชิกออนไลน์ ออนไลน์

Radiogrammetry

Radiogrammetry เป็นวิธีการวัดในอดีต เนื่องจากสะดวกและราคาถูก โดยวัดภาพทางรังสีที่ได้จากภาพถ่ายรังสีของกระดูกเนื้อแน่นที่ถ่ายไว้ภายใต้สภาวะมาตรฐานที่กำหนดให้ กระดูกเนื้อแน่นที่สามารถวัดได้มีมากมาย เช่น กระดูกปลายแขนท่อนนอก (radius) กระดูกต้นแขน (humerus) กระดูกต้นขา (femur) กระดูกไหปลาร้า (clavicle) และกระดูกหน้าแข้ง (tibia) และตำแหน่งที่นิยมที่สุดคือตำแหน่งกึ่งกลางของกระดูกฝ่ามืออันที่ 2 (second metacarpal bone)  โดยการวัดเส้นผ่าศูนย์กลางของผิวกระดูกด้านนอกและเส้นผ่าศูนย์กลางของผิวกระดูกด้านในที่ตำแหน่งกึ่งกลางของความยาวของกระดูก ความยาวของกระดูกฝ่ามือ มักไม่มีการเปลี่ยนแปลงในคนที่โตเต็มที่แล้ว ดังนั้นสามารถทำการวัดซ้ำได้โดยตำแหน่งไม่เปลี่ยนแปลง

อ่านเพิ่มเติม: Radiogrammetry

  ในโรคกระดูกน่วมเรื้อรัง อาจพบความหนาแน่นของเสี้ยนกระดูกเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะที่ใกล้ๆกับ end-plates ซึ่งหากเป็นมากๆจะเห็นลักษณะที่เรียกว่า ‘rugger-jersey’ spine

ความวิกลรูปของกระดูกสันหลัง (Vertebral deformity)

ลักษณะความวิกลรูปของกระดูกสันหลังในโรคกระดูกพรุนที่พบมี 3 ลักษณะใหญ่ๆคือ

1.      การเว้าลงหรือยุบตัวลงของ vertebral end plate ของกระดูกสันหลัง ( End plate deformity)

2.      การยุบตัวเป็นรูปลิ่มทางด้านหน้าของกระดูกสันหลัง (anterior wedge deformity)

3.     การยุบตัวของกระดูกสันหลังทั้งอัน (complete collapse of the vertebral body)

 

อ่านเพิ่มเติม: การประเมินมวลกระดูกสันหลัง(ตอนที่2)

การประเมินมวลกระดูกสันหลัง

การประเมินกระดูกสันหลังโดยดูจากภาพทางรังสี (plain radiography of spine) ยังมีปัญหาหลายอย่างคือ

    ก่อนจะเห็นการเปลี่ยนแปลงจากภาพทางรังสี มวลกระดูกต้องลดลงประมาณ 1ใน 3

    ค่าความหนาแน่นของกระดูกที่ได้จะถูกรบกวนโดยไขมันโดยรอบ ในคนอ้วน ภาพของกระดูกสันหลังจะดูเหมือนโปร่งบางกว่าในส่วนอื่นๆที่มีไขมันน้อยกว่า

    ความแตกต่างในเทคนิคที่ใช้ เช่นในคนๆเดียวกัน ถ่ายภาพทางรังสีที่บริเวณเดียวกัน แต่ใช้ค่าพลังงานของแสงที่ต่างกัน จะได้ผลต่างกัน

  ด้วยข้อจำกัดเหล่านี้ รวมทั้งโรคกระดูกพรุนซึ่งมักจะมีผลกระทบที่ส่วนตรงกลางของกระดูกฟองน้ำในลำกระดูกสันหลัง ดังนั้นถ้าหากความหนาแน่นของกระดูกในบริเวณนี้ใกล้เคียงหรือน้อยกว่าของเยื่ออ่อนจะถือว่าเป็นโรคกระดูกพรุน นอกจากนี้กระดูกบริเวณขอบบนและล่างของกระดูกสันหลัง (vertebral endplate) จะดูเหมือนเข้มขึ้นเมื่อเทียบกับส่วนตรงกลางของกระดูกสันหลัง

อ่านเพิ่มเติม: การประเมินมวลกระดูกสันหลัง(ตอนที่1)

การถ่ายภาพทางรังสีตามปกติ (Conventional skeletal radiography)(ตอนที่2)

เราสามารถศึกษาเสี้ยนกระดูกบริเวณส่วนต้นของกระดูกต้นขาในคนที่มีชีวิตโดยการถ่ายภาพทางรังสีบริเวณข้อสะโพกท่าหน้าหลัง (antero-posterior view) ให้มีความคมชัดพอที่จะเห็นเสี้ยนกระดูกชัดเจน โดยภาพทางรังสีที่เห็นจะเป็นภาพสองมิติ ขณะที่เสี้ยนกระดูก เป็นการจัดเรียงตัวที่เป็นระเบียบในลักษณะสามมิติ เสี้ยนกระดูกที่หนาจะเห็นในภาพเป็นเส้นทึบขาวต่อเนื่องกัน ขณะที่เส้นที่บางอาจไม่สามารถเห็นได้จากภาพทางรังสี ดังนั้นในภาพทางรังสีของคนปกติ trabecular groups ทั้งหมดจะเห็นได้อย่างชัดเจน แต่บริเวณของ Ward’s triangle เนื่องจากมีเสี้ยนกระดูกที่บาง ภาพทางรังสีอาจเห็นเป็นช่องว่างดังรูปที่ 1

 

อ่านเพิ่มเติม: การถ่ายภาพทางรังสีตามปกติ-conventional-skelet...

Copyright © 2013. ฺBy Osteokku : กลุ่มศึกษาวิจัยโรคกระดูกพรุน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิยาลัยขอนแก่น  Rights Reserved.